De één onberispelijk in het pak, met een bolide. De ander in versleten werkplunje, met een ezel.
Jaloers keek de man met de bolide naar het eenvoudige huis en het bewerkte land. Geen lawaai zoals in de stad waar allerlei verkeer te veel is, behalve het menselijke. Als cultuur vooral die van het gegraai, bedacht door gestoorden. De stad zo verworden tot een gekkenhuis.
Even jaloers keek de man met de ezel. Niet meer zwoegen en zweten in de brandende zon. Eten bestellen vanuit je luie stoel. De luxe, het echte leven.
Het door hen beiden gevormde beeld van de één voortaan zonder pak met de ezel en de ander zonder versleten werkplunje met de bolide gaf een gedachtelijke verwantschap.

Ik vind de vergelijking tussen de twee mannen een leuk gegeven, maar vind het niet zo lekker lezen.
– ‘in een versleten werkplunje’ > kan ‘een’ daar niet beter weggelaten worden?
– ‘Geen lawaai zoals in de stad waar allerlei verkeer te veel, behalve het menselijke.’ > volgens mij ontbreekt het woord ‘is’
– ‘gekken’ en ‘gekkenhuis’ in twee zinnen na elkaar, misschien voor de eerste ‘gekken’ en synoniem gebruiken?
– ‘Even jaloers keek de man met de ezel.’ > Woordvolgorde veranderen?
Inge, dank voor je reactie en je suggesties. Ik vind ‘in versleten werkplunje’ niet klinken. Het lijkt me dat je dit alleen in het meervoud zo kunt zeggen.
Achter allerlei verkeer te veel heb ik ‘is’ toegevoegd.
Ik ben het met je eens dat de zin dan beter loopt.
Het woord gekken heb ik in gestoorden gewijzigd.
Met even jaloers bedoel ik net zo jaloers.
Inge, ik wil nog even op mijn opmerking over versleten werkplunje terugkomen. Ik heb het aan het eind ook zonder ‘een’ geschreven, dus ik heb dit ook veranderd.
Hendrike, volgens mij is zijn komma’s achter resp. pak en werkplunje beter opdat je dan taalkundig dat ‘met’ aan het onderwerp verbindt. Nu lijkt dat bij pak resp werkplunje te horen.
Ik ben het met Inge eens. Het groene gras. Leuk gegeven.
Leonardo, dank je. Heb het gewijzigd.
Leuk. ‘Maar ik wou juist dat ik jou was’.
Lousjekoesje, dank je.