Teneergeslagen keek hij naar zijn beeldscherm. Als achtergrond had hij de mooiste foto van zijn vakantie ingesteld. Zijn depressieve toestand ontkleurde de welhaast surrealistische kleuren van het rotsgrijze en natuurgroene bergtafereel. Herinneringen aan al die zuivere momenten van genieten, die de contacten met de natuur hem gegeven hadden, leken zo ver weg. Hij kon zich er eenvoudigweg niet meer naar verplaatsen.
Herinneringen uit lang vervlogen tijden, nog geen paar dagen geleden, vielen ten prooi aan de voorzetting van zijn werk van voor de vakantie. Nog stond hij buiten de realiteit van alle dag. Weldra zou hij weer volwaardig lid zijn van het gekkenhuis dat werk heet. Voor nu zwelgde hij zich nog even in de vakantieblues. Nog heel even dan…
@COUSON Ik heb medelijden met hem. Is hij zwelgde zich een wederkerend werkwoord?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Wederkerend_werkwoord
@JelStein, dan is de gewenste emotie overgebracht.
Voor wat betreft “zich zwelgen”. In de betekenis van het woord (zich onmatig verlustigen) zit al zich dus ik gok dat ik iets dubbelop doe. Zonder zich vind ik het wel vreemd klinken, maar ik geloof niet dat “niet vreemd klinken” een van de criteria is waarop de Nederlandse taal gebaseerd is.
@Couson Onze taal heeft het volgende over zwelgen te zeggen http://onzetaal.nl/taaladvies/.....en-zwelgen
De ‘zwelgde’ zin voelt krom en onnatuurlijk aan. Onze taal volgend zou ik kiezen voor zoiets als. ‘Voor nu zwelgt hij nog even in vakantieblues.’
Ik zou de zin met “zwelgen” en “zich” graag aanpassen maar vind de functionaliteit om dat te doen niet.
Even een mailtje aan de @Frank en het komt hopelijk goed. Je kan zelf je stukken aanpassen als je veel schrijver status krijgt.
Ja voor velen weer de tredmolen in, althans zo zullen sommigen het ervaren.