De vrouw van kleur mevrouw mr. Kip schenkt de advocaat in terwijl de in afwachting van de uitslag van haar röntgenfoto’s angstige mevrouw De Haas de kaarten hevig schudt.
Na haar recente operatie ziet mevrouw Staring duidelijk dat mevrouw Hok van slag is, nat gaat of wordt afgetroefd.
Mevrouw Staring vormt een koppeltje met Nel Jas, die altijd een troef in handen heeft. Nel weet dat mevrouw Hok aast op deken mr. De Haan, de man van mevrouw Kip. Het steekt mevrouw Kip, maar ze wil het niet aan de stok krijgen met De Haan, die misschien weet dat zijzelf ook weleens scharrelt.
Moet ze kleur bekennen, open kaart spelen en roemloos ten onder gaan terwijl De Haan patience speelt?


Wat mij als eerste opvalt, is dat de brilletjes weg zijn. Of de BHtjes, zoals ze ook wel werden genoemd.
Ik moest even denken, maar toen brak de gulle lach los.
Goed gedaan, Han.
Levja, dank je wel. De bh’tjes weg? Is Dolle Mina weer bezig?
Han, wat ik weet is dat het op 13 oktober National No Bra Day is. Misschien dat Frank hier een overweging mee heeft gemaakt? Oktober is ook de maand van borstkanker. Eén op de zeven vrouwen krijgt borstkanker. Overigens krijgen ook mannen hiermee te kampen. Dat wordt wel eens onderbelicht.
Maar de rode, oranje en groene signalen zie ik deze week niet meer bij de stukjes.
Oh jee … Op de startpagina zijn ze nog wel te zien.
Levja. Ik heb hier uitgebreid over heschreven. De verkorte versie heeft in de Libelle gestaan. Misschien kun en/of wil je het lezen.
https://www.linkedin.com/posts/han-maas-261a61b9_voor-alle-vrouwen-die-dit-overkomt-sterkte-activity-6971049723688275968-4E7B?utm_source=share&utm_medium=member_desktop
Han, met alle respect, zoals je winnend stukje deze week, valt het mij moeilijk om stukjes te lezen over borstkanker bij vrouwen door mannen geschreven.
Zoals ik als vrouw nooit goed zal kunnen verhalen over prostaatkanker.
Levja. Een vrouw die geen borstkanker heeft of heeft gehad kan hier ook niet over oordelen zoals een vrouw die het wel heeft of heeft gehad. Laat staan ik als man. Zelfs over prostaatkanker kan ik gelukkig niet meepraten. Wat ik wél kan is me proberen in te leven, zoals ik heb gedaan. Zeker doordat ik in mijn zeer naaste omgeving deze rotziekte heb meegemaakt en de omschreven reacties nog steeds worden gegeven en de gevolgen zoals beschreven er nog steeds zijn en nooit meer verdwijnen.
De ‘discussie’ in de reacties op je verhaal ontgaat me, moet ik zeggen.
Ik wilde je prijzen, Han, voor een prachtig in elkaar gezet, dubbelzinnig stukje fictieve proza…
Geloof het of niet, ik ben geen Libelle-lezer maar het stuk waarnaar je verwijst is in mijn ogen erg goed gelukt! Petje af, Han.
Louisa. Dank je wel! Die discussie valt buiten dit stukje. Het is naar aanleiding van de opmerking van Levja dat gisteren de brilletjes ofwel ‘bh’tjes’ bij de stukjes ontbraken.
Luc, bedankt voor je waardevolle reactie!
Zonder Louisa en andere lezers lastig te willen vallen, wil ik nog even aan je kwijt, Han, dat mijn opmerking niet persoonlijk aan jou gericht was, maar in het algemeen. Ik ken je goed genoeg om te weten dat je je goed kunt inleven en het zo ook hebt geschreven. Daarom schreef ik met alle respect en dat het mij moeilijk valt.
Daar zitten meerdere leuke woordspelingen in, Han.
Met de eerste zin heb ik wat moeite: 29 woorden en geen enkele komma, dat komt de leesbaarheid niet ten goede. Zelf had ik het zo geschreven:
De vrouw van kleur, mevrouw mr. Kip, schenkt de advocaat in, terwijl de in afwachting van de uitslag van haar röntgenfoto’s angstige mevrouw De Haas de kaarten hevig schudt.
Levja, dat alleen vrouwen goed over vrouwenkwesties of -ziektes kunnen (mogen?) schrijven en mannen over mannenkwesties of -ziektes, lijkt mij onzinnig. Stel je voor dat je een artikel leest dat is geschreven door ‘C. F. van der Wielen.’ Dan weet je niet of het een man of vrouw betreft. Maakt dat verschil voorde kwaliteit van het artikel?
Levja. Dank je voor je reactie.
Beste Ewald, zoals ook hierboven aan Han geschreven is dit mijn gevoel.
En van mij mag iedereen schrijven over van alles wat hij of zij wil. Zoals ik vrij ben om te lezen wat ik wil.
Ewald, dank je wel. Vanwege de snelheid heb ik die zin zonder komma’s geschreven.
Ook is het niet echt nodig: de minister-president van Nederland Mark Rutte bezoekt de VS terwijl op dezelfde dag de nieuwe premier van Engeland… Voor terwijl overweeg ik wel een komma. Het blijft een kwestie van smaak.
Ja Han, de komma’s zijn ook niet verplicht maar een mogelijkheid.
Zeker Levja, natuurlijk ben je daar vrij in.
Ewald. Zeker een mogelijkheid.
Levja, Ewald. Libelle dacht trouwens dat het stukje door een vrouw was geschreven. ‘Han’ kan natuurlijk ook een vrouw zijn.
Verder doet het me goed dat ik veel hartverwarmende reacties heb gekregen van (ex-)borstkankerpatiënten, die het op prijs stelden dat een man dit had geschreven, de geschetste situatie (h)erkenden. Voor hen heb ik het geschreven, aan hen heb ik het ook opgedragen.
Ik struikelde ook over de 1e zin. En over de vele namen, maar misschien komt het door mijn vermoeidheid. Ik zag wel wat leuke taalgrapjes. Waarschijnlijk niet alle, want ik heb nog nooit geklaverjast.
Lousjekoesje. Haha, daar had Ewald ook al last van. Ik heb trouwens ook nog nooit geklaverjast.