Vroeger woonde ik nabij een heus Koninklijk Arboretum. Aan het eind van onze straat startte een wereldreis vol immense loof- en naaldbomen. Bomen uit de Oude en Nieuwe Wereld geordend naar land. Elk seizoen zijn bijzonderheden. Ik vermoed dat mijn eigen arboreteum-aspiraties toen zijn ontkiemd.
In mijn beperkte Vinex-achtertuin is zoiets een uitdaging. Ik heb er fruitbomen en een magnolia, die ik elk jaar stevig moet terugsnoeien, omwille van de beperkte ruimte. Als alternatief ben ik ruim tien jaar geleden met bonsai begonnen. Boompjes in potten in vorm gesnoeid.
Echt efficiënt is dan de xylotheek. Ik heb die van Kasteel Groeneveld ooit bekeken. Bijzonder, maar het kon mij niet bekoren. Boomboeken heb ik genoeg, maar boeken van boom? Laat maar.


Het zou niet meer van deze tijd zijn in mijn ogen. Ik vind het bijzonder dat het bewaard is gebleven en ik hoop dolgraag Kasteel Groeneveld nogmaals te bezoeken en dan nu juist om de xylotheek aldaar.
Ik heb er twee in de buurt. Een daarvan is een begraafplaats.
ontkiemt – ontkiemd