Het was traditie geworden. Jarenlang speelde ik het openingstennistoernooi met de vrouw die ik op de eerste dag dat we elkaar hadden ontmoet naar het ziekenhuis bracht.
Het was ‘sportdag van het werk’, ik had wat tennislessen gehad en wilde wel eens een echt potje spelen. Via het intranet een oproep gedaan waarop M. had gereageerd.
We stonden nog geen drie minuten op de baan of mijn nieuwbakken maatje kreeg een keihard geslagen bal op haar oog. Ze zag flitsen en een bezoek bij de oogarts was wijs.
Vorig jaar speelde ik voor het eerst in twaalf jaar niet met haar. Een knappe jonge vrouw had me gevraagd. We stonden nog geen drie minuten op het gravel… Liesblessure, game over.
Tja, daar ga je dan, Willem.
Deze zin is een beetje vreemd: Vorig jaar speelde ik sinds twaalf jaar niet met haar.
Het lijkt me dat je bedoelt: Vorig jaar speelde ik voor het eerst in twaalf jaar niet met haar.
Helemaal goed Ewald, bedankt.
Willem, wat een pech!
Han, ik heb het over mezelf afgeroepen…
Willem. Tja…
Willem, zie het van de positieve kant: je had geen tijd om een Me Too aan de tennisbroek te krijgen.
Zelf heb ik slechts een blauwe maandag getennist Willem, niet mijn ding. Wel leuk om te lezen dat jij er doorgaans wel plezier aan beleeft, ook al gaat het soms mis…Grt
@Willem: wie zegt er nou dat jij die blessure opliep, en niet jouw tegenspeelster?
Lisette, heel goed (ik liet het in het midden).