Zodra ik het onverharde pad opdraai merk ik de verandering. Ik kan niet meteen duiden wat, maar het ziet en voelt anders. Een duidelijk ritmisch verband duikt telkens voor mijn voorwiel op. Even verderop hoor ik eerder wat er aan de hand is dan dat ik het zie.
Een medewerker van de groenvoorziening loopt met een bladblazer op het pad. Met ritmische bewegingen zwaait hij de bladblazer al lopend van links naar rechts. De man is uitgerust met gezichtsbescherming en bovenal, gehoorbescherming. Hij ziet me niet en hoort me niet. De motor op zijn rug maakt zoveel herrie dat bellen geen zin heeft. Rustig blijf ik achter hem. Minuten later heeft hij me eindelijk in de gaten. Ik fiets voorbij.
@Luc. Wellicht was het een politicus, directeur of ambtenaar die dit als taakstraf deed voor het verduisteren van publiek geld. Vooral je zin ‘Hij ziet me niet en hoort me niet’ kan daar een aanwijzing voor zijn.
Ik sluit al die mogelijkheden beslist niet uit.
@Luc: en nu maar hopen dat hij tegenwind krijgt.