Niet door de kunststroming, maar bij de benaming jugendstil lopen de rillingen over mijn rug. Door het woord ‘jugend’ zie ik beelden van geüniformeerde jongeren, die blindelings braaf hun leider volgden. Jongens die soldaten moesten worden en meisjes die voor het voortbrengen van Arische kinderen zorgen. Waren ze te jong om te beseffen wat het Derde Rijk voor ogen had of konden ze niet anders? Waren het Vati und Mutti die het slechte goede voorbeeld gaven?
Velen zullen zich diep geschaamd hebben voor deze dramatische periode uit de geschiedenis en hun verleden, omdat hun ouders op het verkeerde paard hadden gewed.
Nazaten bevolken massaal in de zomer de Waddeneilanden en graven een kuil, met nazaten van NSB’ers. Schuldig aan onschuld.


@Han: wat een nare associaties, volgens mij is de Jugendstil-periode troywens afgelopen voordat de eerste wereldoorlog begon.
Lisette. Het gaat mij niet om de jugendstilperiode. Het is de benaming ‘jugend’ die bepaalde associaties bij mij oproept. Heeft niets met kunst te maken. Kijk liever naar de inhoud: schuld of onschuld.
Han, je schiet hier wat mij betreft toch echt je doel voorbij. Natuurlijk kan het woord Jugend nare associaties oproepen. Zo kun je alles negatief wel uitleggen.
De Jugendstil was een interessante kunststroming. In Amsterdam heeft dat tot prachtige architectuur geleid.
Werkelijk misplaatst om daar nazi’s, NSB’ers en hun nazaten bij te halen. Overigens, de nazaten van nazi’s en NSB’ers mogen ook tot de tweede generatie oorlogsslachtoffers worden gerekend.
Jugendstil wordt ook wel art nouveau genoemd, zoals je weet, en heeft veel schoonheid voortgebracht. Probeer daar van te genieten, lijkt mij.
Ewald. Er is geen doel, het is zuiver het woord Jugend dat mij irriteert om bekende redenen. Van jongs af aan al, en zeker door de verhalen hierover. De kunststroming, mij bekend, zeker in Amsterdam ook al ben ik geen kenner, staat hier helemaal los van.
Ewald. Als toevoeging: ik schrijf niet voor niets ‘met nazaten van NSB’ers. Schuldig aan onschuld.’ Dat zegt genoeg.
Ik begrijp je punt, Han en respecteer dat. Wel jammer dat het voor jou een en ander niet te scheiden valt.
Ewald. Juist wel! Nogmaals, het is het woord en beide fenomenen hebben niets met elkaar te maken. Maar zoals Jaap in mijn andere stukje zegt: ‘Laat maar zitten.’