Sinds 9 juli 2015, als ik het goed heb, 2000 stukjes. Om daar nu een jaarverslag van 9 jaar over te schrijven, dan heet het geen jaarverslag meer – het themawoord jaarverslag zit er nu twee keer gekunsteld in. Uh, drie keer.
Veel schrijvers zijn verdwenen (hoe zou dat nu komen?) en de aanwas van nieuwe is gering.
Afgelopen week lukte het aardig om het weekwoord vloeiend in mijn verhaaltjes te krijgen. Zeker ook taalkundig. En dat vond ik niet alleen: meeste reacties en hartjes. Toch niet winnen, net zoals de week ervoor en daarvoor… Waarom niet? Joost weet het niet, Mieke weet het wel.
De Olympische gedachte ‘meedoen is belangrijker dan winnen’, vervalt bij redactionele voorkeur en vriendjes- en vriendinnetjespolitiek.


Je zit ruim boven 2100 stukjes Han. Je weet toch: er wordt op basis van een objectief wiskundig model een winnaar aangewezen. Dit model is onder andere, maar niet uitsluitend, gebaseerd op het aantal hartjes en views, maar werkt ook met karma-gewogen waarderingen.
Ik geloof nog steeds in de Olympische gedachte al is winnen natuurlijk ook lekker.
Luc. Kom op nou toch! Hier heb ik het al vaker over gehad. Als dat zo was geweest had ik zeker deze week en vorige week gewonnen. En ik zeg het er nog maar een keer bij: het gaat in eerste instantie over kwaliteit én plezier. Dat gaat er door gesjoemel af.
Je ziet het voor je ogen gebeuren. En man en paard: ik zie dat je mij geen hartjes geeft, maar gelijk doorschuift naar… Vooral niet doen hoor, want dan win jij misschien niet. Zo doorzichtig!
Ik geef je niet altijd een hartje, maar om nu te spreken dat ik geen hartjes aan je zou geven…nee. Soms mis ik de clou (dat weet ik) andermaal kan ik er geen touw aan vastknopen. Een andere keer steek je er met kop en schouders bovenuit en zijn hartjes zeker terecht geplaatst. Met beide kan ik prima leven. Er zijn genoeg voorbeelden van veel hartjes en veel reviews/commentaren die niet tot winnaar worden uitgeroepen, dat overkomt jou niet alleen. Soms is dat inderdaad vreemd. Ik vind het leuk om te schrijven en zal daar ook zeker mee doorgaan. Iedereen staat vrij om daar iets van te vinden.
Luc. Ik heb me duidelijk verwoord en ik ga niet in herhaling vallen. Dat je mijn verhaaltjes niet begrijpt is bekend.
Haal je de koekoek dat ik het over mijn verhaaltjes heb, ik ben de enige die zijn mond durft open te doen. Eén ding is duidelijk: het klopt niet. Ik was van plan er niet meer over te beginnen, zeker nadat een tijd geleden een verhaaltje hierover door de redactie is verwijderd en niet eens de moeite nam om op mijn e-mail hierover te reageren. Maar ik kan nu eenmaal niet tegen onrecht, onrechtvaardigheid. Vergeten wordt dat ik hier al 9 jaar, dagelijks schrijf.
Of jij doorgaat met schrijven is hierin irrelevant.
Ik snap er ook niets van, Han. Ik vind dat ik geen recht had op de weekwinst, en was ook heel erg verbaasd, opgelaten past beter, met de uitkomst.
Alice. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het je van harte. Maar kloppen doet het niet en dat is al weken aan de gang, zo niet langer.