‘Ik klaag niet hoor, ik vraag me veel af.’
Hij verzit op de caféstoel, die met zijn oude lichaam mee kraakt.
‘Ik heb een pensioentje, veel van mijn gabbers hebben alleen maar een AOW’tje. Er wordt gezegd dat ze niet veel hoeven uit te geven, maar dat is niet waar. Ze kunnen ervan rondkomen omdat ze vroeger nog meer armoede hebben gekend. Op vrijdagavond hing de lamp scheef terwijl vader zijn weekloon naar de kroeg bracht.’
Peinzend slurpt hij het kopje van zijn kelkje, staart vervolgens naar het vergeelde plafond van de bruine kroeg. ‘Er komen steeds meer miljonairs. Als die nou eens van hun AOW afstand doen met al hun poen. Dat kunnen ze op z’n minst wel doen.’
« Veel plezier vanavond
Weldoener gemist »
« Veel plezier vanavond Weldoener gemist »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
AOWeldoeners
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Veel plezier vanavond Weldoener gemist »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Leuke titel
Lisette. En daarna komt de inhoud…
Mooie gedachte, moeilijk verhaal. Er zullen er niet veel zijn die vrijwillig afstand willen doen van hun recht, al zou het best kunnen zoals je schrijft.
Luc. Ze zullen het niet missen als ze het niet krijgen. Maar ja, net wat je zegt, het is een recht.