Het is begin jaren tachtig. We verhuizen vriend P. naar een kamer in het souterrain van een groot herenhuis. Zijn spullen vervoeren we per bakfiets.
Ikea-kasten worden gemonteerd, en gevuld met zware medische studieboeken.
Vlak voor we tevreden naar de snackbar vertrekken, draait P. nog even de verwarming open om de kilte in de kelder te verdrijven. Ineens spuit daar een straal water uit. Wanhopig hebben we die geprobeerd te stoppen, maar het leed is dan al geschied.
P. heeft vergeefs door zijn kamer gewaad om zijn studieboeken te redden. Wat laag stond, ging verloren, andere boeken werden een geribbelde herinnering aan de stortvloed. Het hele verhuisfeest was in het water gevallen.
P. is trouwens alsnog een uitstekend arts geworden.

Doctorandus P, Lisette?
Oh jee!
Een arts die ook thuis is in watermanagement dus :-).
Wat een tegenvaller na een dag sjouwen, zeulen en bouwen.
@Luc: misschien wel…
@Lousjekoesje: tja, alleen blijven deze herinneringen je beter bij dan al die andere saaie verhuizingen!
@Alice: klopt, hij werd wel van alle markten thuis.
Origineel gebruik van het themawoord, Lisette. Zo te zien kwamen jij en Han tegelijk op hetzelfde idee.Goed bedacht.
Lisette. Zelfs met natte voeten kun je dus een goede arts worden.
@Han: misschien wel juist…
Lisette. Haha, wie weet…