‘Als mensenmens wil ik vanuit authenticiteit de beste versie van mezelf worden, mij personal branden en vooral groeien,’ zegt Willemijn.
Dat laatste lukt aardig, ik geef haar de breedste stoel – die nog kraakt.
Haar dochter Fleur loopt met me mee de keuken in.
‘Weet u wel hoeveel water er nodig is voor dat vlees van u?’
‘Water genoeg, Fleur. Kijk maar naar buiten.’
Ik roer in het veganistische potje met kikkererwten, voor haar en haar moeder.
‘In vlees zitten antibiotica. Mest komt in het oppervlaktewater, bacteriën worden resistent.’
‘Nou! Wat dacht je van kikkers in de sloot, Fleur?’
‘Kikkers in de sloot…?’
‘Ja, zelfs gevaccineerde kikkers krijgen puisten, zo groot als erwten.’
‘Wat eet je weinig, Fleur.’
‘Geen trek, mama.’
Hahaha!
Heet het gerecht dan humus? Een moes van gespleten of kikkererwten?
Ik dacht nog aan *Prinses op de erwt* (erwit zei ik vroeger).
Nou, dat water dat is echt veel. Nog meer is het voor de fabricage van kleding! Ik stel voor dat iedereen in zijn of haar geboortekostuum door het leven gaat, stop het gezeur! 😉
Minder nieuwe kleding kopen en afgedankte kleding naar de locale kringloopwinkel brengen. En er bestaan containers waar je kapotte kleding, lakens, gordijnen en tassen in kan gooien, die dan worden gerecycled.
Mijn trui van 20 jaar oud is nu weer in!
Lousjekoesje. Hoe het heet? In ieder geval niet te pruimen.
Luc. Water genoeg de laatste tijd.