120 woorden Schrijf mee!
« »

Column, Maatschappij, Mensen

Niet bestand

28 december 2023 | 120w | lisette | 0

Een huilebalk ben ik altijd geweest. Een echte simmerd. Er is niet veel nodig om mij uit het lood te krijgen. Als puber wilde ik doorgaan met een heftige discussie, al vulde mijn keel zich met opborrelende tranen. Ook huilend wil ik serieus genomen worden. Ik maak nu eenmaal alles persoonlijk, ook het politieke.
Er zijn gelukkig ook periodes geweest waarin ik heb gehuild van geluk: het vasthouden van mijn pasgeboren kind, en die emotie een paar jaar later weer ervaren. Emoties om een mooie film of gedicht. Deze tranen spoelen liefde rond mijn hart.
De laatste tijd huil ik vooral weer zware tranen. Om Gaza, om Oekraïne, om Ter Apel.
Ik raak niet resistent, maar wil dat ook niet.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

19 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »