Storm Zelda was eindelijk geluwd. Een feeksige tante, deze laatste februaristorm. Het eiland was wel wat gewend, maar zelfs de ruwste vissers hadden zich toch strategisch achter duin en dijk verscholen.
Nu was het een drukte van jewelste op het strand. Drie oranje Hapag-Lloyd containers lagen in de branding. De strandvoogd was al present, tot ongenoegen van lokale gelukszoekers.
De grote shovel reed achteruit, waarna de kabels aan één van de containers strak kwamen te staan. Langzaam schuurde het containerijzer over een schelpenstrook het zandstrand op.
‘Maak open!,’ joelden jongelui.
Met een betonschaar werd een slot doorgeknipt. Piepend opende de deur. De verbaasde eilanders keken naar duizenden paar ogen. Verwachtingsvolle ogen van Paddington knuffelberen, met labels ‘Zorg alsjeblieft voor mij.’
« Het laatste script
Smaaktwist »
« Het laatste script Smaaktwist »
Maatschappij, Mensen, Natuur
Stranding
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van H2OWritez of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Het laatste script Smaaktwist »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Tegenwoordig aka Hapag Lloyd…
Scherp Luc. Ik heb het maar even aangepast.
Wat een levendig beeld, mooi beschreven.
(Hopelijk hadden de eerlijke vinders voldoende marmelade in voorraad!)
Wat een vondst. Ook het verhaal.