Mijn entree bij de mondhygiëniste heeft iets grensoverschrijdends: van geen pijn nu naar pijn straks.
‘Heb je vaak geragd?’ vraagt ze.
‘Pardon? Wat vraag je nou…?’
‘Ja, met die ragers tussen je tanden en kiezen.’
‘O, ja. Je bedoelt natuurlijk geraagd’ – de een weet veel van tanden, de ander iets van taal.
Ik kan niet anders zeggen dan dat ze enthousiast is. Na de behandeling pakt ze mijn hoofd vast en geeft me een zoen op mijn schoongemaakte mond. ‘Prachtig,’ zegt ze. ‘Ja, drie zoenen op je wangen vind ik een stomme traditie. Sinds corona gelukkig afgeschaft. Maar een schone mooie mond kan ik niet weerstaan.
‘Dat moet je niet doen,’ zeg ik. ‘Zo’n rotgevoel die latexhandschoenen op mijn wangen.’


Kussen kunnen zo zoet zijn. Ongewenste … BAHHHHHHH
Ik heb gelijk het liedje ‘Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente’ in mijn hoofd.
Toch kan dit ook grensoverschrijdend gedrag zijn. Vrouwen kunnen bij mannen net zo goed over de schreef gaan. Maar daar hoor je niks over.
Ik heb volgende week een afspraak bij de mondhygiëniste dus probeer voor die tijd alle repen chocola (jarig geweest, he) weg te werken.
Haha, stel je eens voor. De patient zou toch even met stomheid geslagen zijn. Leuke verrassende eindzin.
Lousjekoesje. Haha, eet je niet misselijk!
Inge. Haha, zie je het voor je? Dank je.
Geen nood, ze heeft als het goed is een mondkapje op! Voor corona kende ik mondkapjes alleen van de tandarts en assistente.
Inderdaad, zij zijn het al jaren gewend.
De latex handschoenen maken het helemaal af. Leuk.
Luc, dank je wel!
He bah! Ik mag dinsdag naar de tandarts, en zeker zal ik dan aan deze 120w (en aan jou, Lousjekoesje) denken 🙈.
Moet bij het beeld van de latex handschoenen op je wangen meteen ook denken aan de kus van die rare Spaanse bobo en de kersverse wereldkampioene. He bah!
Alice. Haha, je meent het, dit stukje is uiteraard gebaseerd op die Spaanse bobo! Dank je wel!