‘Je kunt toch wel een klein beetje opzijgaan?’
‘Je hoort hier niet.’
‘Pardon?’
‘Dit is het voetpad, voor voetgangers, weet je wel.’
‘Wat ben ik dan?’
‘Geen voetganger.’
‘Omdat ik toevallig wieltjes onder mijn schoenen heb?’
‘Die zitten daar toch niet toevallig? Een grote kerel op rolschaatsen, wat lijkt het wel.’
‘Ik zeg toch ook niets over je tweeling in die brede kinderwagen én dat kind op dat fietsje ernaast?’
‘Dat “kind” is mijn zoontje.’
‘Hij heeft ook nog zijwieltjes die ruimte in beslag nemen. En een vierde op komst, alsof de wereld al niet vol genoeg is.’
‘Hij moet toch ergens leren fietsen? Ik hoef geen last te hebben van jouw hobby.’
‘En ik niet van die van jou.’
« Droomjob
Kritiek »
« Droomjob Kritiek »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Hobby’s
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Droomjob Kritiek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik zou zeggen: bredere voetpaden en geoefende rolschaatsers op het fietspad. En vooral respect voor elkaar, maar deze humor ontgaat me niet, hoor.
Lousjekoesje, rolschaatsers zijn volgens de letter der wet voetgangers, evenals skaters en mensen op een step. Toch kiezen zij zelf vaak voor het fietspad, vooral als deze geasfalteerd is. Dit dan weer tot grote ergernis van de fietsers.
Vroeger was rolschaatsen voorbehouden aan kinderen, die dat deden op speciaal daarvoor aangelegde rolschaatsveldjes. Tegenwoordig zijn het vooral (jong) volwassenen die zich zo nodig ermee op de openbare weg moeten begeven, met een razende snelheid bovendien.
Wat mij betreft mogen torenhoge boetes worden geheven voor rolschaatsers – en ook aan hardlopers – op het fietspad en als dat nog niet helpt dan rest nog maar één oplossing: heropvoedingskampen naar Chinees model. In China heb ik trouwens nog nooit een rolschaatser op het fietspad gezien!
Ewald, begin eerst maar met hoge boetes uitdelen aan fietsers op de stoep. Zeker aan die mensen op e-bikes met die brede banden.
Als ik hardloop dan zorg ik ervoor dat niemand last van mij heeft. Rolschaatsen deed ik heel veel als kind. Rolschaatsbanen waren er niet in mijn buurt, dus werden dat rondjes om het flatgebouw, op de stoep. Tien blokjes stond ‘gelijk’ aan de tien kilometer schaatsen.
Zeikerds van buren klaagden over geluidsoverlast. Maar die klaagden overal over.
Skeeleren is wezenlijk anders met die hoge snelheden, daar waag ik mij niet aan.
Han, het lijkt mij duidelijk dat ik chargeer. Overigens, er zijn wel degelijk hardlopers op fietspaden die overlast veroorzaken. Als jij dat niet doet, hoef je je ook niet aangesproken te voelen. Hier hebben we het weleens eerder over gehad.
Als kind had ik zelfs twee rolschaatsbanen in de buurt, maar ook ik rolschaatste regelmatig blokjes rond het huis. ’s Zomers, als ik de ramen open heb staan, ervaar ik soms wel degelijk geluidsoverlast van rolschaatsende kinderen, vooral als het een hele middag duurt. Echter, ik ben niet zo’n ‘zeikerd’ die daarover klaagt.
Ewald, natuurlijk chargeer je en we hebben het er eerder over gehad. Wat mij opvalt is dat als ik nota bene in het bekakte Gooi op de schelpenpaden hardloop, mensen op de fiets je gedag zeggen. We lopen netjes achter elkaar. Zo kan het ook: leven en laten leven.
Vroeger had je de autoloze zondag. Dat heb ik niet bewust meegemaakt, In het programma ‘Groeten uit…’ ging volgens mij familie Ragas als in 1984 rolschaatsen op de openbare weg.
Nu zou dat niet meer haalbaar zijn, vanwege de drang naar economische en persoonlijke groei. Je hebt trouwens kans dat de skaters van tegenwoordig nog klagen: waarom alleen op zondag?
Wat anders? Speciale skate-banen, zoals er ook mountainbiken-paden en ruiterpaden bestaan?
(Iemand te paard is… bestuurder en iemand die naast het paard loopt is voetganger)