De hele familie, van de stokoude overgrootmoeder tot het achternichtje dat vorige week zes was geworden en dus slechts enkele weken ouder was dan hij, moest smakelijk lachen om zijn antwoord op de vraag: “Wat wil je later worden?”
Hij grijnsde: “Wacht maar, jullie zullen wel zien.”
Hij had niet de indruk dat ze hem uitlachten, maar eerder zo reageerden uit onwetendheid.
Behalve misschien die ene oom die anderen steeds tot het mikpunt van spot maakte. “Een nobeler beroep bestaat niet. Misschien wel wat zware studies,” bulderlachte hij.
Die laatste honende opmerking sterkte hem nog meer in zijn overtuiging.
Vastberaden timmerde hij aan de weg en werd wat hem uiteindelijk tot de adelstand zou verheffen, namelijk de eerste professionele voetganger.


Je kunt tenslotte alles worden wat je wilt!
En er zijn tegenwoordig zóveel beroepen en opleidingen te kiezen.
De eerste winst zit ‘m er al in , dat je weet wat dat is.
Leuk Herve, ben benieuwd wat een professionele voetganger doet voor de kost.
– dan hem -> dan hij
Leuk bedacht, professioneel voetganger. Wat zou het betekenen?
1. Iemand die als voetganger verkeerspunten test op veiligheid.
2. Iemand die schoenen e.d. uittest.
3. Een combinatie van 1 en 2. Win-win.