Slinger de gehaktballetjes in een vloeiende beweging in de tuin van de buurman, mits hij een helm opheeft.
Schep de spinazie(?) met een opscheplepel uit het bakje. Morsen op de keukenvloer is onmogelijk: de substantie blijft aan de lepel plakken. Zoeken naar stukjes ei heeft geen zin.
Mocht het kokhalzen na drie happen niet ophouden en vreest u een acute allergie, ga dan als volgt te werk: schraap de kwak van uw bord, dit kost enige moeite, en doe het terug in het bakje. Loop naar buiten, doe het deksel van de vuilnisbak open en deponeer het bakje in de vuilnisbak. Pas op, het conserveermiddel brandt gaten in de vuilniszak.
Ga naar binnen, pak een koekenpan en bak een ei.


Het is al met al een hele toer.. alleen je geschreven woord geeft me al braakneigingen. Getsie. Ik ben voorstander van ‘het hele recept lezen’ maar in dit geval is scrollen naar het eind een goed advies: lang leve de koekenpan, de kip en het ei 🙂