Hoestend en proestend loopt zij het gebouw binnen. In de spaarzaam verlichte sporthal zitten mensen in een kringetje.
De vrouw die aan het woord is, stopt met praten. Sharon gaat op de laatste vrije stoel zitten en knikt verontschuldigend naar de anderen.
‘Je zei, Virginia?’, vraagt de man die Sharon voor de gespreksleider houdt.
‘Eh ja, toen heb ik het glas teruggezet en ben naar een vriendin gegaan. Zij redde mij met koffie.’
De andere aanwezigen knikken begripvol.
De gespreksleider keert zich naar Sharon: ‘Welkom, misschien wil jij je voorstellen?’
‘Ja’, kucht Sharon. ‘Mijn naam is Sharon en ik heb een allergie.’
Zeven paar ogen kijken haar verbaasd aan.
‘Dat is vervelend voor je, maar wat doe dan je hier?’
Het lijkt toevallig op het verhaaltje dat ik aan het schrijven ben, haha.
Alice, het spijt me, maar ik begrijp hier niet veel van.
Kijk nog even naar de laatste zin.
In mijn hoofd ziet het er zo uit: hp met allergie heeft zich vergist en is bij bijeenkomst van AA beland. Wel anonieme deelnemers maar met andere reden.