Al meer dan 50 jaar op tv, de quiz ‘2 voor 12’.
Twee deelnemers, die twaalf quizvragen over allerlei onderwerpen moeten beantwoorden. Beginletters van die antwoorden, vormen samen een te raden woord, die klinker voor klinker gekocht kunnen worden. Mits goed geantwoord.
Als parate kennis niet paraat is, volgt het opzoeken in de naslagwerken door één en soms beide deelnemers. De Winklerprins, De Grote Bosatlas, Het Aanzien van …; ze staan standaard voor hen klaar.
Generaties hebben het programma bekeken. Voor mij is het ook een guilty pleasure.
Is het die verrekte paardensprongvraag, het filmpje van de HKU? Of is het toch presentratice Astrid Joosten, die het plaatje compleet maakt?
Ik zou het echt niet weten. Dus … ‘Dat zoeken we op!’


Ja, al heel lang populair. Ik ben een groot fan. En ja, ik vind Astrid Joosten een mooie (vak) vrouw.
Klopt je laatste zin nu? Dus,‘Dat zoeken we op!’ Ik zou hier eerder een beletselteken geven dan een komma.
Niet alleen klinkers kunnen gekocht worden en juist beginletters van onjuist of onbeantwoorde vragen, bij mijn weten.
Joop Koopman mag nog wel genoemd worden als eerste presentator, toen het programma nog Twee voor twaalf heette.
TV – tv
Levja, Han, dank voor de voorgestelde verbeteringen.
Ik had geen tijd meer om het op te zoeken. 😉
Ik kan me niet herinneren dat ik ooit Joop Koopman afleveringen heb gezien. Die waren van 1971 tot 1981 en dat laatste jaar was ik een brugpieper. Mogelijk dat het wel opstond thuis, maar toen was het vast nog niet zo leuk om thuis mee te doen voor me.
Ik begrijp het dat je te jong was om Joop Koopman echt te kennen.
Voor de volledigheid:…; na een beletselteken volgt geen puntkomma.
Over Joop Koopman gesproken. Of ik hem heb gezien bij‘2 voor 12’ kan ik me niet meer herinneren. Vast niet zoals ik er nu naar kijk, ha ha.
Het heeft nog ‘Twee voor Twaalf’ geheten. Wanneer dat is veranderd weet ik ook niet. Wat ik wel weet, is dat Joop Koopmans heel mooi en duidelijk Nederlands sprak. Hij deed later een prachtig programma over kunst. Ik heb het opgezocht en dat heette ‘De Connaisseur’.
Levja. Hij adviseerde en begeleidde later Youp van ’t Hek.
Ja, dat dacht ik ook al, Han. Volgens mij heeft hij veel artiesten begeleid.
Ik ken het programma, mooi leerzaam en Astrid is niet vervelend om naar te kijken, integendeel zelfs.
Heerlijk programma. Zeker nu de paardensprong vervangen is door een taartdiagram. Mmm …
Dat is een mooie ode aan het programma. Als kind had ik er een hekel aan, want toen snapte ik er nog niks van. Nu weet ik ook heel veel niet, maar je leert er veel van. Ik scoor in ieder geval met de muziekvraag en het te raden woord.
Han, zag net je reactie op “Het Aanzien van …;”.
Ik was daar zelf ook in dubio.
Het was bedoeld als generieke titel van Het Aanzien van [Jaartal].
Niet zozeer als beletselteken.
Had ik deze titel met aanhalingstekenings moeten schrijven?
Een andere volgorde van de opsomming?
Andere suggesties?
Overigens is de wiki over deze boeken met vier puntjes. Vermoedelijk om de jaartal-lengte aan te geven.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Het_aanzien_van_….
Egt goedt sgreiven bleift lastich. Fin ik dahn.
Ondanks dat een jaartal kan worden ingevuld, blijft het een beletselteken, er wordt immers wat weggelaten. Dat bestaat altijd uit drie puntjes. Een puntkomma erachter hoort niet.
Titels van boeken worden vaak tussen aanhalingstekens geplaatst of cursief geschreven. In deze opsomming wordt dat misschien te druk.
Ik had het zo geschreven: De Winklerprins, De Grote Bosatlas, Het Aanzien van… et cetera. Ze staan standaard voor hen klaar.
Dank Han. Zeer gewaardeerd.