Aan de bar zit een vrouw met ravenzwart haar en robijnrode lippen. Uit haar vingertoppen springen vonken waarmee ze haar joint aansteekt. Met een toverkol bemoeit niemand zich, maar met het maanlicht in haar ogen betovert ze mij.
Echoënde stemmen van ridders in de holle nachtelijke ruimte met moraal als wapenrusting, waarschuwen dat ze met de duivel slaapt en zichzelf gek maakt met een zilveren lepel. Ik hoop dat het een leugen is.
‘Vlieg met me mee,’ zegt ze, ‘de aarde is toch verloren.’ Voordat ik antwoord verlaat ze Moeder Aarde, een onrustige geest op een eindeloze reis. Ik ben mijn nachtelijke roes kwijt en zet het koffiezetapparaat aan – op het aanrecht liggen een opgerold bankbiljet en een zilveren lepel…


Geïnspireerd op ‘Wytchy Woman’ – Eagles https://www.youtube.com/watch?v=fCcEjZQQNjo
en ‘After the Goldrush’ – Neil Young https://www.youtube.com/watch?v=d6Zf4D1tHdw
Alleen al vanwege de ‘onderliggende’ nummers een hartje, maar ook magisch beschreven. Black magic woman had hier ook nog wel gepast.
Hadeke, dank je wel. Black magic woman staat voor morgen op het programma.
Met veel plezier gelezen zelfs. Grt.
Pure magie. Hier houd ik zo van. Super geschreven, Han. En ja, heerlijk nummer ‘Wytchy Woman’ – Eagles.
Ze waren goed 26 juni Hyde Park, zo heb ik gehoord met woord en beelden van vrienden in Londen.
Het was helemaal een legendarisch weekend in Londen. Paul McCartney at Glastonbury Festival Saturday night. The Stones Hyde Park. Zo ook Elton John.
Wow.
Levja. Dank je wel! Daar noem je wat, de crème de la crème. Witchy Woman was mijn eerste kennismaking met de Eagles, ogenomen op mijn eerste stereo bandrecorder.
Onlangs speelden ze in GelreDome, Arnhem.