Op een zondag draaien vier meiden de gaskraan open. Heel China zit zonder gas, zelfs Poetin is machteloos.
Ronde na ronde op kop, bocht na bocht zowat plat over het ijs. Wissel na wissel voeren ze perfect uit, de snelheid gaat omhoog. Drukte bij de wissels. Inhalen verboden, dat is de gedachte, een aanval wordt gepareerd. Nog een paar rondjes. Blijf staan!
De laatste rondjes gaan nog sneller, geen Chinese of Koreaanse komt er nu nog langs. Op weg naar het doel: de finish. De laatste wissel, plankgas. En ze blijven staan, drie kilometer lang, de rest heeft het nakijken. De afrekening volgens dit ‘gastarief’ kost niets, maar levert juist veel op, waar het allemaal om draait: duurzaam olympisch goud!


Recente reacties