De heren van stand van de christelijke lagere school verboden het ten strengste stripboeken mee naar school te nemen. Leesvoer voor luiwammesen die niet verder kwamen dan plaatjes kijken in plaats van zich de taal meester te maken. Bovendien was de antropomorfe (‘wat dat betekent zoeken jullie maar op in het woordenboek’) Wammes Waggel een heidense gedaante.
De kinderbijbel vol tekeningen vormde een uitzondering. De schoolplaat met afbeeldingen uit de slavernijperiode was gewoon mooi en voor de zielige kindertjes uit Afrika werden melkdoppen gespaard. Oom Tom had een hut.
Op de christelijke middelbare school werd Heer Bommel in de literatuurstand verheven, mocht zelfs op je boekenlijst. Turks Fruit ook.
Anno nu heeft Meulenhoff om stereotypering en culturele toe-eigening Winnetou gecanceld.
Tja Han… en hoe ziet de boekenlijst er over 50 jaar uit? Bestaat de boekenlijst dan nog? Wordt er überhaupt nog gelezen?
Ewald, ik zal het je niet kunnen vertellen. De trend is in ieder geval niet veelbelovend.
Han, we maken dat allebei niet meer mee, ga ik vanuit, dus laten we vooral genieten van het moment en ergernissen uit de weg proberen te gaan.
Ewald, dat is waar, maar over ergernissen kun je ook schrijven.
Zeker Han, maar het is niet goed als de ergernissen je leven gaan beheersen. Als ik aan jou denk: hardlopen, schaatsen, Ajax, de Rolling Stones… veel belangrijker toch dan je ergernissen?
Ewald, uiteraard. Relativeren, anders gaat het je leven beheersen. Deze week twee rouwkaarten ontvangen. Ik bedoel maar.
Ja Han, dat zet je dan weer aan het denken.
Dat doet het zeker, Ewald.
Het ‘probleem’ van de leeslijst op jonge leeftijd is het dwingende aspect, dit gaat in tegen pubergedrag om je af te zetten tegen de maatschappij en je ouders. Ik ben ook pas later gaan lezen, toen het niet meer moest.
Rouwkaarten…tja, onvermijdelijk.
Grt