Een oude man beweert in het legendarische programma Showroom van de NCRV dat er nooit mensen op de maan zijn geweest: ‘Dat bestaat niet.’ ‘Vogeltjes in de lucht, mensen op aarde.’
Een vrouw in hetzelfde programma beweert dat er in de omgeving van haar huis kabouters zich aan haar vertonen. Maar kabouters zijn niet vrolijk.
De man en de vrouw bestonden. Kan iets pas als het mogelijk is, en bestaat iets alleen als je het ziet? Dan bestaan tuinkabouters – kijk maar in tuinen.
Kan een programma als Showroom nu nog bestaan als je kijkt naar de kijkcijfers? De ‘man van de maan’ zou zeggen: ‘Je kunt niet alle huizen langsgaan om te zien waar mensen naar kijken. Dat is onmogelijk.’
Het eerste dat mij te binnen schiet is: ‘Kijken staat tot zien als horen staat tot luisteren.’
Levja. Ja, daarom heb ik het ook in dit perspectief geplaatst. Maar het gaat om het onvergetelijke programma Showroom.
Han, ook dit keer heb ik je stukje begrepen. Je lezers zijn slimmer dan waarvoor jij ze houdt.
Ik stem voor terugkomst van showroom op de buis! En anders graag “hier slapen jullie”.
Levja. Wat een nare opmerking. Aan de hand van een reactie leg ik eventueel wat uit. Of ik benadruk iets (in dit geval). Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn lezers niet slim vind. En het kan zijn dat ik iets niet duidelijk heb gemaakt in een stukje; gelukkig heb ik zelfreflectie.
Luc, dat zou leuk zijn!
Natuurlijk wil ik niet naar zijn.
Levja, dat begrijp ik, als lezer.
Echt Han??????? Ook als ‘schrijver’?
Zo ervaar ik je dus niet. Maar … ik ga hier niet dieper op in.
Jij, jouw zelfreflectie. Ik vind het mijn energie niet waard.
Levja, ga vooral nog lekker door. Ik heb hier zó geen zin in!
Ik ook niet Han.
Het leven is zo mooi!!!!!!
Levja, waarom doe je dan zo? ‘Je lezers zijn slimmer dan waarvoor je ze houdt’, is een nare beschuldiging.
Laat het los, Han. Ik heb ook losgelaten dat ik het naar vind, dat je regelmatig aan mij schrijft dat ik je stukje(s) niet heb begrepen. Ik laat dat los, omdat ik fier ben op mijn vrije geest.
Wees gerust, ik ben nog steeds dol op de 120 woorden stukjes, maar ik laat ook dat weer los. Dank je wel dus, Han.
Levja, ik heb je al geschreven dat ik aan de hand van reacties wat uitleg. Zeker als die reactie niet op de inhoud gericht is, naar mijn mening. Misschien leg ik te veel uit, dat kan, maar een nare opmerking plaats ik niet.
En wederom jouw reflectie, Han. Nogmaals, mij raakt het al heel lang niet meer.
Ik ben weer weg hier. Het ga je goed, Han.
Levja, jij komt ermee, niet ik. Je kunt niet zomaar alles zeggen en dan de vermoorde onschuld spelen. Het ga je goed.
Dag Han en ha ha haaa …Vondel: Palamedes oft vermoorde onnooselheyd
Levja. Zoek lekker ruzie met iemand anders. Wil je doen?
Beste Han, ik zoek geen ruzie en al helemaal niet met jou. Waarom zou ik?
Ik denk bij de titel showroom aan een programma over auto’s. Dit lijkt me leuker omdat het blijkbaar over mensen gaat.
Mooi contrast: de vrouw gelooft iets wel en de man gelooft iets niet.
Lousjekoesje. Dank je wel! Showroom was een geweldig satirisch programma eind jaren 70 begin 80. Moet je maar eens op googelen.