Op vrijdagavond nemen ze wat lekkers bij de koffie en daarna een neutje. Twee, niet meer als hij die borrels in de keuken niet meetelt. Ze gooit net een bruistablet in het voetenbadje als hij denkt: het is ‘t niet meer. De glans is eraf.
‘Waarom verf je je haar niet meer?’
‘Geen zin in.’
Ze verft al jaren d’r haar, maar nu is het alsof ze nog in de grondverf zit met haar geknobbelde voeten in dat badje.
‘Neem je zo’n blauw pilletje, lieverd?’
‘Ja, ik kom zo.’
Het duurt langer voordat het pilletje werkt dan de daad zelf – het is ’t niet meer.
Hij doet een arm om haar middel. Vertrouwde geknobbelde koude voeten.
Minder is soms meer.
Het vertedert me, Han. Ook geeft het me een grote glimlach: ‘Het is ’t niet meer.’
Ik heb een vraag aan je, Han. Is het nu: zij heeft het Nederlands nog niet verleerd of zij is het Nederlands nog niet verleerd?
Levja. Dank je. Zij is het Nederlands nog niet verleerd heeft de voorkeur.
Ja, dacht ik ook, Han. Als ik het hardop lees, dan denk ik direct is, toen ik het schreef ging ik twijfelen.
Levja, ja, herkenbaar, soms denken we teveel, denk ik…
Levja. teveel moet zijn te veel.
Hihi Han, ik dacht het direct, maar ik dacht ook, Han komt zelf met de verbetering.
Levja. Het teveel aan te veel… soms wordt het me te veel.
Hartje voor die vrouw, een vind-ik-leuk voor jou.
Ik had deze week dit nummer van Martine Bijl gedeeld: Kleine ingreep.
https://m.youtube.com/watch?v=hD4kriZHM9E&list=RDMMhD4kriZHM9E&start_radio=1