Mijn lijf trapt heel regelmatig op de rem.
In Bergen aan Zee fiets ik mijn knieën stuk op de behoorlijk bergachtige duinpartij. Dagenlang daarna strompel ik van de trap.
Wandel ik door de eindeloze stuifzanden bij Loon op Zand, grijpt een teek zijn kans om met me mee te liften.
Ik heb een maandabonnement op de tandarts. De reguliere controle loopt steevast uit op herstelwerkzaamheden van verouderde volle vullingen.
Maar ik trek me er zo min mogelijk van aan.
De paaswandelingen op de Drentse hei waren geweldig.
Met mijn zere voeten in een warm voetbad met bruistablet kijk ik tevreden de foto’s terug.
Ik blijf gewoon alle remmen losgooien.
Eén hobbel is al genomen: ik ga een elektrische fiets aanschaffen.
« Miljardenindustrie
Het is ’t niet meer »
« Miljardenindustrie Het is ’t niet meer »
Column, Mensen
Op mijn lijf geschreven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Miljardenindustrie Het is ’t niet meer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
‘Leef!’ staat er op je lijf. Later heb je lol met de rollator, lach je in je luier, giechel je met een tandeloze blije bek. Leef, dus.
Na een valpartij heb ik mijn e-bike weer weggedaan. Ik wens je echter veel plezier! Grt.
@Berdien: dank voor het vrolijke vooruitzicht!
@Luc: ik ben indertijd aangereden door een e-bike, gevolg: schouder uit de kom en een lange revalidatieperiode. Ik heb de e-bike lang vervloekt, maar ik voel inmiddels ook het voordeel voor mijn knieën.
Ik heb het (nog) niet op de electrische fiets. Wie weet ga ook ik overstag. Op teken heb ik het helemaal niet. Maar ja, het is ook de natuur. Dus dapper de paden op en de lanen in.
@Levja: ik ben ook niet echt concreet bezig hoor, maar een e bike, maar mijn knieën vragen wel om extra aandacht…