Ik weet niet precies meer wanneer ze in mijn leven kwam, maar ze is nooit meer weggegaan. En ik heb er nooit geen spijt van gehad. Ze wist meer als mij en corrigeerde me als ik iets fout schreef. Zelfs mijn gesproken woord verbeterde ze.
Als voordeurdelers gingen we door het leven. De kostendelersnorm van Jetta Klijnsma ten spijt.
Als ik daaraan behoefte had, pakte ik haar. Maar ik moest haar wel met anderen delen. Hun hebben evenveel geleerd van haar dan ik. Daarom kost het mij veel moeite hun – of voor de liefhebber: ‘aan hen’ – mee te delen dat ze mij haar boekenrug heeft toegekeerd. Ik leer graag iets goed en pas me niet aan hoe het niet moet.


Ja Han, een pijnlijke ontwikkeling voor de taalliefhebber, maar helaas niet tegen te houden.
Ewald. Slechte ontwikkeling van nota bene een officieel orgaan.
Ik moest ANS (schande?) toch opzoeken Han, maar de inhoud is duidelijk.
Han, het is sjenant om te sien dat allus maar moet maggen. Mooi stuk.
Willem en Menno, hartelijk dank.
Han: da hej mooi zegt man kerel, ie keunt r wat van. Ik mos t ook opzeuk’n, van sjoeln tot nucleaire zaak’n, iets met mode en ook nog met zenuwzaak’n, ie wet overal wat van van man.
Ik hop meer daj zoonder kunt, noe t weg is. Volgns mie redt ie t wa. Löp wa los.
Berdien. Dit dialect moet ANS meteen opnemen!