‘Als natuurliefhebber mag ik graag zien dat de wind zo’n jurkje een beetje doet opwaaien. Het hoeft niet veel te zijn, er mag heus iets te fantaseren overblijven’ – ach, dat zei mijn vader altijd. Nou, in zijn tijd moest er een orkaan opsteken om een jurk ertoe te bewegen ook maar iets van een in nylon verpakt been te laten zien van de vrouwelijke elitetroepen uit deze kakbuurt, die zelfs met warm weer niet zonder kousen liepen.
Later kreeg je de minirok en zag je windstil alles, misschien was dat wel te veel. Op het strand maakt een windvlaag opeens niets meer uit, de jurk wordt toch uitgetrokken. Gek toch?
‘Ik heb honger gekregen, maar eten doe ik uitsluitend thuis.’
« Lichtpuntje
Moeder in vijf minuten »
« Lichtpuntje Moeder in vijf minuten »
Fictie
Natuurliefhebber
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Lichtpuntje Moeder in vijf minuten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han, ik beschouw mezelf als groot natuurliefhebber! Handig als je de weg weet in de keuken, toch? Grt
Luc. Dank je, niets aan toe te voegen!