Nieuwsgierigheid vind ik prima, leuk zelfs. Maar vragen waar het oordeel doorheen schemert maken me boos, en vaak sprakeloos. Later kan ik op supersnedige antwoorden komen, die de vragensteller alsnog knock-out slaan.
Aan zulke meningen geen gebrek. Eerst waren er mensen die gratis tips uitdeelden: wist ik wel dat biologische groene thee je vruchtbaarder maakt? Wilde ik gewoon niet te graag, kon ik niet beter aan iets anders denken? Heus, ik heb het allemaal geprobeerd.
En toen de zwangerschap een feit was, werden we getrakteerd op weer andere vragen: deden we ons kindje niet wat aan, kreeg het hierdoor geen moedercomplex?
De naakte feiten: deze twee moeders hebben twee prachtige kinderen gekregen.
We lijken sprekend op een gewoon, gelukkig gezin.

Lisette. ‘Gelukkig is hij die gelooft het te zijn.’: Seneca (Romeins filosoof, staatsman en toneelschrijver).
@Cesar: dat waren nog eens wijze mannen!
Het “gewone” gezin was in die tijd alles behalve gewoon, maar het is je zeker gegund en dat het lang zo mag blijven. Grt.
Lisette. Je zou je er niets van moeten aantrekken, maar dat is gemakkelijk gezegd. In ieder geval: domme mensen, maar jullie geluk!
@Luc: dankjewel!
@Han: helemaal gelijk, geluk is in dit geval niet met de dommen
Mooi persoonlijk verhaal met het themawoord.
Ik snap dat ongevraagd advies irritant kan zijn. Soms geeft het je juist wel nieuw inzicht en brengt het geluk.8