Paul is zo iemand die zich van lieverlee tot manipulator heeft ontwikkeld. Bijna iedereen kent wel zo’n Paul. Wat mij lichtelijk stoort aan dergelijke mensenkinderen zijn niet hun manipulaties op zich, maar de doorzichtigheid waarmee ze doorgaans optreden. Een manipulator verdient pas mijn oprechte respect als hij voldoende vaardigheden heeft om op hermetische wijze te opereren. In de praktijk blijkt slechts een enkeling over de artistieke vermogens te beschikken om ware kunstwerken van manipulatie te scheppen. Paul is de eeuwige kadaverkeizer van het klootjesvolk. Zijn complexen, neuroses en fobieën zullen hem altijd de baas blijven: minderwaardigheidscomplex, moedercomplex, kritiekneurose en claustrofobie, om er slechts een paar te noemen.
De rasechte kunstenaar is op z’n minst gelijkwaardig aan zijn duivels en demonen.

@Cesar: heb je ook wel eens gehoord dat erg veel kunstenaars depressief, manisch (of allebei), psychotisch of schizofreen zijn? Geen toeval, denk ik. Helaas lijkt het nu of het vooral aan een moeder ligt, waar blijft de vader-variant?
Lisette, dat klopt wel, een beetje kunstenaar is bij voorkeur enigszins getikt, maar mogelijk valt het bij hen eerder op, omdat ze meer in het zicht zijn. Er zijn ook veel anonieme mensen depressief, manisch, psychotisch, etc. Was laatst in het nieuws, dat ruim 40% van de Nederlanders tijdens hun leven te maken krijgen met psychische problematiek, het wordt alleen niet van de daken geschreeuwd natuurlijk. De Geneesheer-directeur van het Pieter Baan Centrum wist me ooit te vertellen dat zelfs zo’n 5 tot 10% van de Nederlanders een persoonlijkheidsstoornis heeft. Dus misschien is het wel abnormaal om zogenaamd normaal te zijn…