Het lijkt erop dat de erfenis die we inmiddels gekregen hebben van een virus dagelijks zichtbaar wordt. De jeugd mist de versiering in het leven en verenigd zich via sociale media om lekker te gaan rellen bij gebrek aan vertier elders. Vanuit het oogpunt van het ontbreken van festivals en andere uitgaansmogelijkheden begrijp ik deze frustratie.
Vernielingen aanbrengen of zorgmedewerkers en hulpverleners te lijf gaan is echter niet de weg. Het besef dat ook zij langer last zullen hebben van de vernielingen, de wederopbouw en de bijkomende kosten ontbreekt natuurlijk op dit moment. Het grote gevaar is dat het geheel afstevent op een neergaande spiraal, waarbij het leven duurder wordt en de onvrede groeit. We gaan richting een lange winter.

Luc. Ik wijs ook nog even op een niet te onderschatten en gestaag groeiende groep: degenen die bewust gekozen hebben voor geweld als levensmotto. Daar zitten lieden bij met een IQ van 60, maar ook wat intelligentere individuen die alleen bevrediging kunnen vinden in destructie en het lijden van anderen.
Tja, lieden die geweld als levensmotto hebben…in sommige landen hun gewicht in goud waard. Hier in elk geval niet. Dank voor je reactie. Grt