‘Nu nog de piek,’ mompelt hij in zichzelf.
De buurt wordt al een paar dagen verlicht door de uitbundige versiering aan de buitenmuren en door de lichtstrengen die in bonte kleuren al knipperend het donker doorklieven.
Het is niets voor hem. Geen versierde muren, geen opgetuigde tuin. Alleen een boom.
‘Voor jou,’ fluistert hij.
Hij stapt achteruit.
‘Best aardig voor een eerste keer.’
Zijn stem klinkt gedempt, maar zelfs de weinige klanken worden in de grote ruimte teruggekaatst.
Hij rolt de kabelhaspel uit en plugt de stekker in het stopcontact. Dan pakt hij de stekker van de verlichting. Hij zucht. Aarzelt even.
‘Vooruit.’
Het licht ontbrandt.
Straks komen de kinderen. Hij draait haar foto naar de boom.
‘Ik mis je.’
« De erfenis
Gebrom »
« De erfenis Gebrom »
Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Eerste kerst
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« De erfenis Gebrom »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi en ontroerend.
De wereld draait door. Ook met kerst en ook voor mensen die dierbaren moeten missen. Graag gelezen. Grt