‘Goedemorgen, wat is uw naam?’
‘Was.’
‘Wat is uw geboortedatum, meneer Was?’
‘Meneer Was…?’
‘Ja, dat zegt u toch net?’
‘Nee, u zegt: “Hoe is uw naam.”’
‘Ja.’
‘Maar het moet zijn: “Hoe was uw naam.”’
‘Uw naam is toch niet veranderd?’
‘Was is de beleefdheidsvorm. Het kan namelijk zijn dat u mijn naam vergeten bent.’
‘Maar u had uw naam nog niet gezegd, meneer Was, uh… nu weet ik nog steeds uw naam niet.’
‘Ik ben De Kwaadsteniet.’
‘Dat beweer ik ook niet, meneer…’
‘De Kwaadsteniet.’
‘O, uw naam is De Kwaadsteniet?’
‘Nee, was De Kwaadsteniet. Ik heb hem toch zojuist genoemd?’
‘De wachtkamer zit helemaal vol, meneer. U blijft wel even staan. Toch? U was tenslotte De Kwaadsteniet.’


Heerlijk! Han, mijn complimenten.
Leuk geschreven en ook mijn complimenten
Weer een echte Han!
Zeer treffend, Han. Grt
Louisa, lisaoomen, Willem en Luc: ik dank jullie hartelijk!
Om vrolijk van te worden, mooi Han.
Menno, dank je. Daar word ik vrolijk van.
Haha, leuk Han. Al denk ik eerlijk gezegd wel: wat een vervelende vent 🙂
Inge, dank je wel. Fijn dat je het een vervelende vent vindt. Was de bedoeling.