Schrijf mee!
« »

Cultuur, Familie

Zusjes

24 februari 2020 | 120w | Willem Olierook | 4 |

Mijn beide zussen hadden op de lagere school een poesiealbum. Het was een begrip, alle meisjes hadden er een en niemand wist wat de naam betekende.
Als eerste mochten mamma en pappa erin schrijven. Dat hield in dat mamma ook voor pappa een rijmpje maakte, wat pappa er braaf met grote hanenpoten in pende.
Ook moesten er poesiealbumplaatjes bijgeplakt worden. In die tijd een ware rage en industrie.
Daarna mochten zusjes, broertjes, vriendinnetjes en klasgenootjes hun ‘wensje’ noteren.
Er circuleerden een stuk of tien rijmpjes, die je dan ook in alle albums tegenkwam.
Ik bedacht altijd een nieuwe. Omdat ik als jong ventje al behoorlijk recalcitrant was, waren mijn versjes zo ‘stom’ dat mijn beide zusjes die bladzijde eruit scheurden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »