Nee, dat ging er bij ons niet in. Nou ja, eigenlijk wel dus, maar toch liever niet. Of Willem soms dooie muizen had gegeten. Dan keek hij je verontwaardigd aan en zei alleen maar ‘hoezo?’ Zo had ieder jochie wel iets aparts. Voor ons dan. Zeker qua uiterlijk: grote oren, rood haar, scheve tanden… Noem maar op waarmee je iemand niet kon plagen.
Willem was ‘de professor’ met alle genoemde kenmerken plus ziekenfondsbrilletje. Dat hij goed van de tongriem was gesneden, was zijn mazzel. ‘Willem rot op.’ Nou, dat deed hij toch al? Hij had er een verklaring voor: ‘Dat komt doordat ik gebogen zit en er dan gas onder mijn onderste wervels vandaan komt: Hoor maar.’
‘Rot op, Willem!’
« Tussentijd
Meegesmokkeld »
« Tussentijd Meegesmokkeld »
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Willem wervelwind
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Tussentijd Meegesmokkeld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik lees morgen nog een keertje, Han. Ik snap het niet helemaal.
Nee, dat ging er bij ons niet. Mis ik hier niet in?
@Levja. Dat mis je zeker. Totaal overheen gelezen. Dank je!
@Han. Ze zijn wel eens moeilijker geweest van jouw hand Han, deze is duidelijk. Deze willem mag idd oprotten. Grt.
@Luc. Afwisseling kan geen kwaad.