Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij, Mensen

Weggevaagd

24 februari 2020 | 120w | Nel Goudriaan | 7 |

Twee mannen in grijze pakken dringen zich naar binnen.
‘Ho, dat gaat zomaar niet,’ protesteert Elisabeth.
Regelrecht stappen ze op de boekenkast af en grissen er een aantal boeken uit: ‘De negerhut van oom Tom’ en ‘Dagoe, de kleine negerjongen’.
Als ze de kast met fotoalbums openen, wordt het Elisabeth te gortig.
‘Dit is privé.’
‘Daaraan hebben wij geen boodschap,’ antwoordt een van de mannen. Hij haalt een poesiealbum tevoorschijn uit de stapel. ‘Daar heb je dat versje weer:

“Er liep een negertje op het strand
Hij poetste zijn tandjes met helderwit zand
O, Elisabeth, laat je hartje zo rein
als de tanden van dat negertje zijn.”’

Even later laaien de vlammen op in de tuin.
Weg zijn haar jeugdherinneringen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Nel Goudriaan of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »