‘Pssst.’
De vrouw van de kunstschilder kijkt verschrikt op. Wie is dat in het holst van de nacht?
‘Pssst,’ klinkt het nogmaals.
Ze doet het licht in het atelier aan en ziet de kwast die wild heen en weer zwaait in het glas.
‘Help me, alsjeblieft, mijn haren staan stijf in dit vocht. Je man heeft te veel suiker bij het citroensap gedaan.’
‘Voor wat hoort wat,’ antwoordt ze, terwijl ze het glas met terpentine vult.
Langzaam hervindt het penseel zijn soepelheid. ‘Wat wil je dat ik doe?’
‘Schilder over mijn naaktportret het portret van mijn man.’
‘Hoho, dat is niet zo eenvoudig.’
‘Geen fratsen, aan het werk. Vergeet geen enkele plooi of rimpel. Schilder hem realistisch, in vol ornaat.’


Recente reacties