Als de verbinding wordt verbroken, wat heb je dan nog aan een beltegoed?
Hoeveel zinnen blijven er over. Is ze uitgesproken voordat ze alles heeft gezegd?
Geluk is een roltrap van tevredenheid die plotseling kan stoppen of de verkeerde richting op kan gaan. Vallen doe je sowieso. Hoe diep moet je naar de kelder gaan om het licht te zien? Haar gedachten zijn niet te verkrachten. Maar ook al bezit ze het vermogen iets goed te verwoorden, ze praat toch tegen zichzelf. Het onaanvaardbare went nooit. Ze heeft overwogen om met alles te stoppen. Laat het maar winter blijven. Aardedonker. Zoals op die avond.
‘Je kunt ons altijd bellen.’ Om te horen dat je je beter zo niet kunt kleden?


@Han, sterk beschreven (zwarte) sfeer.
@Willem. Hartelijk dank. Soms is het helaas niet anders.