In drie kamertjes vol imposante optische apparatuur wordt er door drie jonge vrouwen diep in mijn ogen gekeken. De zenuwen en oogdruk worden gecontroleerd, en ik doe een leestest voor zicht op afstand.
Mijn vader heeft glaucoom, hetgeen de kans vergroot dat ik dat ook ooit krijg. Bij tijdige constatering is het nog goed mogelijk om medisch in te grijpen, dus iedere twee jaar ga ik voor controle naar het ziekenhuis.
Alles bleek nog in orde. Maar toen ik vertelde dat ik ‘s avonds bij het lezen soms moeite heb de tekst goed scherp te krijgen, zei de dokter dat ik dan maar eens naar de opticien moest gaan voor een leesbril. “Dat is heel gewoon hoor, op uw leeftijd.”
Recente reacties