Een hoop ondefinieerbaar spul op borden zo grauw als hun gezicht. Ik tel een stuk of zes potjes in een broodmandje waar geen brood meer in komt. Het vlees is al langer verbannen. Zwijgend draaien mijn benedenburen de deksels van de potjes. Met – uiteraard – plat water verdwijnen de pillen rammelend in de knorrige magen.
Twee uur later worden hun gezichten wat opgefleurd door kleurige outfits. Op de armen hun smartphone met ingeschakelde app. Die registreert de afgelegde afstand – niet zo veel – én de verbrande calorieën.
De mij aangeboden panacee, gewoon afkomstig uit Haarlem, blijkt inderdaad een wondermiddel te zijn: bij het opnoemen in een bepaalde volgorde waartegen het helpt – zweetvoeten, aambeien en mijn keelpijn – is mijn klacht zelfs al verdwenen.


Leuk stukje, Han.
Is de eerste ‘aan’ in de volgende zin niet ietwat overbodig? ‘De aan mij aangeboden panacee…’
@Ewald. Dank je. Ja, die kan wel weggelaten worden. Bedankt.
@Han. Hartelijk gefeliciteerd. Grt
Hartelijk gefeliciteerd, Han. Goede winnaar.
Proficiat Han!
Luc, Ewald en Willem: hartelijk dank.
Gefeliciteerd 🙂
Dank je, Frank.
@Han: gefeliciteerd!
Lisette, hartelijk dank.