De koning en de nar zaten erbij of ze hun laatste oortje hadden versnoept.
‘Zo’n themaloze week is niet door te komen’, verzuchtte de koning.
‘Ja, Sire, niets om over te praten, althans niet gericht, dat is bijna niet te verteren,’ reageerde de nar.
‘Toch getuigt het van een zekere armoe dat we zonder themawoord niet weten waar we het over moeten hebben,’ zei de koning.
‘Inderdaad majesteit, het is compleet van de zotte dat we zo afhankelijk zijn van een persoon die ons moet helpen om onze conversatie op gang te houden,’ antwoordde de nar.
‘Nou nar, verzin wat!, zei de koning.
‘Republiek Sire, wat heeft u daarmee?’ grinnikte de nar.
‘Guillotine,’ zei de koning,’ wat dacht je daarvan?

Grappig, Willem. Leuk stukje.
Schrijftechnisch een aanmerking:
Waarom schrijf je: zei de koning, antwoordde de nar, zei de koning, grinnikte de nar, zei de koning.
Dat blijkt toch wel uit de dialoog? Door die overbodige toevoegingen achterwege te laten kun je nog meer dialoog in je stukje kwijt.
@Willem. Een themaloze week is bij uitstek dé gelegenheid om hekele kwesties aan het licht te stellen, ook binnen een koninkrijk. En anders een mooie kans om eens een proefballonnetje op te laten over welk onderwerp dan ook. Dus geen verarming maar meer een verrijking. Prima stuk overigens. Grt.
@Ewald, dank je wel. Je hebt gelijk; is meestal overbodige tekst, tenzij het iets toevoegt (zoals ‘grinnikte de nar’ om daarmee iets over de aard van de reactie te zeggen).
@Luc, dank je wel.
Dat ben ik met je eens, Willem. Grinnikte voegt inderdaad iets toe.