Fotootjes, een bankpasje, vier tientjes en een stomerijbonnetje.
‘Ja, ik ken die mevrouw. Ze woont hier om de hoek, op nummer 10. Dit mantelpakje hang hier al weken, maar ze haalt het maar niet op. Ach, geeft u mij twee tientjes en neemt u het even voor haar mee.’
De eerlijke vinder zet zijn fiets op de hoek, in een leeg fietsenrek. Hij belt aan, de deur gaat tot op een kier open. ‘Ja, wat moet u en hoe komt u aan mijn mantelpakje?!’
‘Alstublieft, uw portemonnee.’
‘Er ontbreken twee tientjes!’
‘Die heb ik aan de stomerij gegeven.’
‘Ga weg. Je denkt toch niet dat je ook nog een beloning krijgt?’
Hij loopt naar de hoek. Het fietsenrek is leeg…
Ja Han, stank voor dank kan ook een (vervelende) beloning zijn.
Een volgende keer denk je wel na natuurlijk, Han, waar je je fiets neerzet…
Ach, zo zuur, dat einde. Weg Karma 🙁
Willem, inderdaad, stank voor dank.
Luc. En nog meer sloten.
Valerie, zo kan het gaan.
Ach wat sneu. Dat was in elk geval een verrassend einde aan dit verhaal.