Vanaf 1965 bezocht ik Groot-Brittannië een aantal malen en kwam daarbij in de verschillende delen van het Verenigd Koninkrijk, in Wales, Schotland, Noord-Ierland, het goede oude Engeland en zelfs op Guernsey. Ik zag het prachtige Edinburgh Castle, het nationaal spoorwegmuseum in York, de verdeelde stad Belfast, de National Gallery in Londen, de Romeinse Baden in Bath, de Victoriaanse pier in Eastbourne. Ik sliep er in jeugdherbergen en luxe hotels, reisde er lopend en liftend, met de trein, ondergrondse, vliegtuig, boot en bus. Zo leerde ik het land van de Beatles en Fawlty Towers kennen.
Met weemoed zie ik ‘het verdeelde koninkrijk’ zich steeds verder verwijderen van de trotse en grote natie die zij tot ver in de twintigste eeuw was.


@José. Enerzijds mooi beschreven, anderzijds schurkt het, naar mijn smaak, iets te veel tegen Wikipedia aan. Erg veel informatie.
Engeland is al vanaf 1919, het verdrag van Versaille, op haar retour. Brexit is slechts een vals sentiment gevoed door oude mensen die de realiteit niet willen zien. De Engelse jeugd heeft daarvan gelukkig veel minder “last”.
José: je weemoed deel ik, het is een mooi en historisch rijk land. Ze hebben er denk ik nooit echt bij willen horen. Mijn Engelse collega’s en vrienden hadden het altijd over ‘Europe’ en ’the continent’, zonder bewuste afstandneming. Eilandmentaliteit, koppige rammen.
@Berdien: ze hebben er dan ook veel rammen rondlopen. En schapen ook. ?
@José: graag gelezen. Ierland zou ik ook nog eens willen zien.
@José. Een mooie maar wat te lange sfeerbeschrijving.
Groot Brittannië – Groot-Brittannië
Noord Ierland – Noord-Ierland
@Han, dank, heb je opmerkingen verwerkt. @Ewald, ik probeer veelheid van beelden aan te geven, niet bedoeld als geografische informatie. Ondertussen mogen we hopen dat het niet helemaal faliekant afloopt, de splendid isolation is allang geen kracht meer maar een valkuil van hen die de aansluiting met de grote wereld verwerpen.
Mooi geschetst José