Het leven is hard. We worden geboren en we sterven. Tussen deze piketpaaltjes leren we en delen lief en leed.
Sommigen geloven dat er een god is, anderen niet en weer anderen twijfelen eraan. Waar je ook in gelooft of niet, ik kan niet begrijpen waarom kinderen worden geboren om ongeneeslijk ziek jong te moeten sterven. Een marteling door een gesel met meerdere staarten van een kind met niet eens één leven.
Medemenselijkheid dwingt ouders en medici om een eind aan verschrikkelijk lijden te maken. Aan het jonge kind kan vaak niets worden gevraagd. Ga niet voor God spelen vanuit een christelijke overtuiging, ingedekt door een verouderde wet tegen het geloof in, waaruit blijkt dat er onderweg niets is geleerd.
« Stoptober
Lost (40) »
« Stoptober Lost (40) »
Column, Liefde, Maatschappij, Mensen
Voor God spelen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Stoptober Lost (40) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mee eens. Goede column, Han.
Het geloof in een g’d moet je soms best superruim zien. Het ongeneeslijk zieke kind kan een taak krijgen. We zullen haar een basis laten geven. Groet Cycloopje.
Cycloop. Godsdienst is een ruim begrip die door de beoefenaars daarvan doorgaans eng wordt uitgeoefend.