Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Het verdriet van Instagram

10 juli 2019 | 120w | Lijmstok | 7 |

En toen kwam er een dag dat alles al gefotografeerd was. Elk beeld, nakend, gapend, vragend, lachend en en wat voor andere vorm dan ook: het was al een keer gedaan. Het maakte niks uit, dacht men in het begin, we beginnen opnieuw. Maar de lol was er af. Mensen keken niet meer, ze likeden niet meer, ze wilden niet meer. Iemand legde zijn telefoon weg. Er volgden al snel een paar anderen. Iemand maakte een kampvuur. Er werd een verhaal verteld, met woorden en gebaren. En de mensen dromden samen en ze luisterden aandachtig naar elkaar. Er waren broden en vissen. Wijn werd gedronken. Een beetje onwennig nog, maar de mensen begonnen weer van elkaar te houden. Gelukkig maar.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »