Schrijf mee!
« »

Column

Poezenverdriet

10 juli 2019 | 120w | Lijmstok | 1 |

Een egoĆÆstische daad van schok en verdriet drong er door me heen deze week. Langzaam kwam ik aanrijden vanaf de stoplichten, en ik zag hem meteen al liggen. Het kon niet waar zijn, maar ik zat al te gillen achter het stuur. Daar lag mijn 4 jaar oude kater, in een plas bloed op de straat. Om een luttele seconde later te beseffen dat het de poes van de buurman is, die een zelfde vachtpatroon heeft toevallig. De schok blijft, het verdriet wordt heel even geluk wat je razendsnel weer wegstopt, want ook de buurpoes is een goede bekende van ons. En nog zo jong. Even later sta ik met een bezem en emmer water het wegdek schoon te schrobben.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »