Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Het frikandellenbevrijdingsfront

16 februari 2019 | 120w | Han Maas | 3 |

Zelfs door mijn scheerzeep schijnt een groene kleur. Eerst waren het de vergeten groenten. Best lekker. Maar daar denkt ze niet meer aan. Ze ‘verrast’ me iedere avond met iets wat op vlees moet lijken. En smaken.
Ook sprinkhanen moet ik eten. En ‘Oma’s gehaktballen’, maar dan vegetarisch. Ze stuiteren van je bord af. De vegetarische rookworst lijkt meer op een doorgestudeerde knakworst uit een bolstaand blik.

Muntgeld in mijn hand. Ik kan maar geen keuze maken. Wat heerlijk ouderwets geschreven: croquet. Kalfs, goulash of gewoon rund. En ach, daar ligt ie… Die lange jongen van het slechtste vlees: de frikandel! Wat een genot om ze allemaal uit hun hokje te bevrijden.

‘Wat ben je laat? We gaan zo eten.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »