“Het is weer begonen!”, roept mijn dochter als ze thuiskomt.
We kruipen naast elkaar op de bank. Dit is ons jaarlijks ritueel. We zijn te gast bij drie gezinnen in ‘Een huis vol’. Gezinnen met heel veel kinderen: acht, negen en elf zelfs!
We lachen om de namen van een gezin. Niet uit elkaar te houden, en zo ingewikkeld. Het andere gezin leeft op en in de nabijheid van Urk. De moeder en dochters met losse haren. Ik verwacht lange vlechten en alsmaar rokken. Niet dus. Het derde is een samengesteld gezin, beslist niet doorsnee, mooi dat dat ook in beeld komt.
We genieten samen, dochterlief en ik. Ik ben zo blij dat ons eigen gezinnetje met haar is begonenn.

Mooi van sfeer, Lisette. Zo herkenbaar voor jouw stijl van schrijven.