Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Dodendans

18 februari 2019 | 120w | arjan van essen | | 6 |

Ja, ik zal het maar gelijk bekennen. Een tijdje geleden heb ik op iemands graf gedanst. Nee, het was geen leedvermaak, of andersoortig wraakgevoel dat de overhand kreeg. Het was pure liefde. Nadat ik voorgoed afscheid heb genomen van het naar iemands pijpen dansen, dans ik nu zelfs voor de muziek uit. Niet alleen als de kat van huis is. Nu dans ik wanneer mijn lichaam zingt. En dat doet het vaak. Sinds ik naar mijn eigen fluisteringen luister, dans ik wanneer de eerste noten opkomen. Zelfs bij het graf van een dierbare. Terwijl de tranen over mijn wangen liepen en mijn lichaam niet bewoog, danste ik. In haar sterven hou ik meer van haar dan ooit tevoren. Steeds meer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van arjan van essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »