‘Als die Ria Valk op tv was, verstopte ik me onder mijn bed. Vreselijk. Nog erger dan de ruzies tussen mijn vader en mijn moeder.
Ik hoorde ze dan lachen en mijn vader opmerkingen maken als ‘wat is het toch een heerlijk wijf’.
Ja, en dan kregen ze weer ruzie en kroop ik nog verder onder mijn bed. Altijd op zaterdagavond.’
‘Heeft dat lang geduurd?’
‘Mijn hele jeugd.’
‘En wat zijn uw daadwerkelijke klachten?’
‘Ik heb moeite met het aangaan van relaties met vrouwen.’
‘U bent toch getrouwd, en ze treedt toch al lang niet meer op?’
‘Ja, maar nu nog ben ik bang dat ik ergens op een borst een worstje tegenkom, of een verlepte prei op een dij.’


Ha. Haha. Alle valkmogelijkheden waren deze week door mijn hoofd heengegaan, maar deze nog niet, terwijl ie toch voor de hand ligt. Leuk uitgewerkt ook.
@Ewald. Ik droom nog wel eens van haar als ik zwaar getafeld heb, om met Wim Sonneveld te spreken.
Dat heb ik nu met grote bloemkolen. ?
….glimlacht….
@Moeder. Een glimlach is altijd welkom.