Het huis is leeg. Slechts op de vliering staan nog enkele dozen en koffers. Madelon laat de vlizotrap zakken. Het is lang geleden dat ze daar kwam. Als klein meisje vond ze het de spannendste plek in het huis.
Nu een laatste bezoek om alles op te ruimen.
Haar oog valt op een rieten koffer met een blauw lint.
Ze opent hem en ziet een stapel rompertjes, een knuffel en een speen …
Herinneringen komen boven aan de verdrietige ogen van oma, als ze vertelde over de kleine Jacob die aan difterie overleed toen hij twee jaar was.
‘De Heere nam hem tot zich op Zijn tijd,’ zei ze.
Gelukkig stond opa erop dat de andere kinderen wél zouden worden ingeënt.
@Nel. Op tijd tot inkeer gekomen(?).
@Nel: ik denk dat opa zich in zijn graf zou omdraaien als gij hoorde over de anti-vaxxers
gij= hij, natuurlijk
@Han, inderdaad. De hp is daarvan het levende bewijs.
@Lisette, dat denk ik ook.
@Nel, ontroerend stukje
Dankjewel, @Cora.
Moeilijk om in zo’n korte tijd in de sfeer te komen maar beeldend geschreven
@Nel. Gefeliciteerd met deze literaire onderscheiding.
Gefeliciteerd 🙂
Van harte!
(Leuk je gesproken te hebben.)
van harte Nel, (orthodox) geloof kan tot verblinding leiden
@Nel. Gefeliciteerd.
Gefeliciteerd Nel.
Hartelijk gefeliciteerd, Nel.
Wat een verrassing.
@José @Cesar, @Mien, @Frank, @Han bedankt voor de felicitaties.
@Hafeke, dank. Heel leuk om je ontmoet te hebben.
@Nel: beter laat dan nooit, beter beter dan difterie: gefeliciteerd!
Dankjewel, @Lisette en ook @Ewald nog bedankt voor de felicitatie.